bein

Norsk

Substantiv

bein m (Bokmål), m (Nynorsk)

1. (anatomi) Kroppsdel som brukes til forflytning, til å gå med.

   Jeg har skadet beinet.

2. Del av klesplagg som dekker beinet (1).
3. (overført) Del av en ting som tingen står på, ofte flere ting.
4. (anatomi) Del av et indre skjelett.
5. (anatomi) Kalkholdig materiale som bygger opp skjelettet.

Andre skriveformer

• ben (Bokmål/Riksmål)

Grammatikk

Bøyning (regelrett substantiv intetkjønn)
Entall		Flertall
Ubestemt	Bestemt	Ubestemt	Bestemt
et bein	beinet	bein	beinene	(Bokmål)
et bein	beinet	bein	beina	(Bokmål)
eit bein	beinet	bein	beina	(Nynorsk)
			beini	(Nynorsk sideform)
For genitiv av substantiv, se eieform.

Beslektede ord

• beine, bene

Avledede ord

• beinbrudd
• kragebein

Klesplagg

• buksebein

Se også

• fot, legg, kne, lår

Hypernymer

lem

Oversettelser

Kroppsdel brukt til forflytning

dansk: ben da(da) n engelsk: leg en(en) fransk: jambe fr(fr) f

gresk: πόδι el(el) n (inkl. fot), σκέλος el(el) n (ekskl. fot) spansk: pierna es(es) f, pata es(es) f (dyre-) svensk: ben sv(sv) n tysk: Bein de(de) n

Del av klesplagg

dansk: ben da(da) n engelsk: leg en(en)

gresk: μπατζάκι el(el) n svensk: ben sv(sv) n tysk: Bein de(de) n, Hosenbein de(de) n

Del av en ting som tingen hviler på

engelsk: leg en(en) gresk: πόδι el(el) n

svensk: ben sv(sv) n tysk: Bein de(de) n

Del av et skjelett

dansk: ben da(da) n engelsk: bone en(en) fransk: os fr(fr) m

gresk: κόκκαλο el(el) n, κόκαλο el(el) n, οστό el(el) n, οστούν el(el) n spansk: hueso es(es) m svensk: ben sv(sv) n tysk: Bein de(de) n

Kalkholdig materiale

dansk: ben da(da) n engelsk: bone en(en)

spansk: hueso es(es) m svensk: ben sv(sv) n