bringe

Fra Wiktionary

Innhold 1 Norsk 1.1 Substantiv 1.1.1 Grammatikk 1.1.2 Omsetjingar 1.1.3 Ordsoge 1.1.4 Nærskylde ord 1.2 Substantiv 1.2.1 Grammatikk 1.2.2 Ordsoge 1.3 Verb 1.3.1 Grammatikk 1.3.2 Omsetjingar 1.3.3 Synonym 1.3.4 Ordsoge 1.3.5 Nærskylde ord 2 Dansk 2.1 Verb

[rediger] Norsk

[rediger] Substantiv

bringe

1. øvre del av buken, brystkasse

   Eg frys på bringa.

   Vi skaut han i bringa.

[rediger] Grammatikk

Bøyning (regelrett)
Entall		Flertall
Ubestemt	Bestemt	Ubestemt	Bestemt
ei bringe	bringa	bringer	bringene	(bokmål)
ei bringe/bringa	bringa	bringer	bringene	(nynorsk)
[ ei bringe/bringa	bringa	bringor	bringone ]	(nynorsk sideform)
en bringe	bringen	bringer	bringene	(bokmål/riksmål)
For genitiv av substantiv, se eieform.

[rediger] Omsetjingar

[rediger] Ordsoge

Frå norrønt bringa

[rediger] Nærskylde ord

bringeklut

[rediger] Substantiv

bringe

1. elgokse

   Vi skaut bringen i bringa.

[rediger] Grammatikk

Bøyning (regelrett substantiv hannkjønn)
Entall		Flertall
Ubestemt	Bestemt	Ubestemt	Bestemt
ein bringe	bringen	bringar	bringane	(nynorsk)
en bringe	bringen	bringer	bringene	(bokmål/riksmål)
For genitiv av substantiv, se eieform.

[rediger] Ordsoge

Truleg frå svensk brinde.

[rediger] Verb

bringe

1. flytte noko til ein plass, frakte, framskaffe

   Hva vil det nye året bringe?

   Kva bringar deg hit?

   Eg bringa bod heimanfrå.

[rediger] Grammatikk

Bøyning (blandingsform)
Infinitiv	Presens	Preteritum	Perfektum
å bringe	bringer	brakte	har brakt	(bokmål)
å bringe	bringer	bragte	har bragt	(riksmål)
å bringe/bringa	bringar	bringa	har bringa	(nynorsk)

[rediger] Omsetjingar

[rediger] Synonym

frakte, bære, framskaffe, transportere, føre

[rediger] Ordsoge

Frå nedertysk bringen

[rediger] Nærskylde ord

budbringer

[rediger] Dansk

[rediger] Verb

bringe

1. bringe (flytte fra ett sted til et annet)