dø

Norsk

Verb

dø (sideform i nynorsk)

1. slutte å leve, slutte å vere til

   Alle skal dø engang.

   Kielland døde 6. april.

Grammatikk

Bøyning (regelrett)
Infinitiv	Presens	Preteritum	Perfektum	Imperativ	Presens partisipp
å dø	dør	døde	har dødd			(bokmål)
å dø	dør	dødde	har dødd			(nynorsk)
å dø	dør	dødde	har døtt			(nynorsk)

Andre former

• døy (Nynorsk)

Omsetjingar

dø

engelsk: die en(en) fransk: mourir fr(fr)

svensk: dö sv(sv) tysk: sterben de(de)

Synonymer

Eufemestiske

• avgå ved døden
• avlide
• bukke under
• lide døden
• omkomme
• sovne inn
• utånde

Humoristiske

• gå heden/vandre heden
• krepere
• legge inn årene
• stryke med
• ta reper'n
• terminere

Ordsoge

Frå norrønt deyja.

Faste uttrykk

• dø i synden

Nærskylde ord

daud, død