døy

Norsk (nynorsk)

Verb

døy

1. slutte å leve, slutte å vere til

   Alle skal døy eingong.

   Kielland døydde 6. april.

Sitat

Døyr fe; døyr frendar; døyr sjølv det same. Eg veit eitt som aldri døyr, dom om daudan kvar.

Håvamål

Grammatikk

Bøyning (regelrett)
Infinitiv	Presens	Preteritum	Perfektum	Imperativ	Presens partisipp
å døy	døyr	døydde	har døydd	døy	døyande	(Nynorsk)
å døy	døyr	døydde	har døytt			(Nynorsk)

Andre former

• dø (Bokmål)

Omsetjingar

døy

engelsk: die en(en) fransk: mourir fr(fr)

svensk: dö sv(sv) tysk: sterben de(de)

Synonym

ta reper'n, legge inn årene, terminere, avlide, sovne inn

Ordsoge

Frå norrønt deyja.

Nærskylde ord

daud, død