døy

Fra Wiktionary
Gå til: navigasjon, søk

Norsk[rediger]

Verb[rediger]

døy (Nynorsk)

  1. slutte å leve, slutte å vere til
    Alle skal døy eingong.
    Kielland døydde 6. april.

Sitat[rediger]

Døyr fe; døyr frendar; døyr sjølv det same. Eg veit eitt som aldri døyr, dom om daudan kvar.
Håvamål

Grammatikk[rediger]

Bøyning (regelrett)
Infinitiv Presens Preteritum Perfektum Imperativ Presens partisipp
å døy døyr døydde har døydd døy døyande (Nynorsk)
å døy døyr døydde har døytt (Nynorsk)


Andre former[rediger]

  • (Bokmål/Riksmål)

Oversettelser[rediger]


Synonym[rediger]

ta reper'n, legge inn årene, terminere, avlide, sovne inn

Ordsoge[rediger]

Frå norrønt deyja.

Nærskylde ord[rediger]

daud, død