enkemann

Norsk

Etymologi

enke + mann

Substantiv

enkemann m (Bokmål/Nynorsk), c (Riksmål)

1. en mann hvis kone er død, og som ikke har giftet seg på nytt.

Antonymer

• enke

Grammatikk

    Bøyning av enkemann

	ubestemt entall	bestemt entall	ubestemt flertall	bestemt flertall
bokmål m	enkemann	enkemannen	enkemenn	enkemennene
nynorsk m	enkemann	enkemannen	enkemenn/enkemenner	enkemennene

Oversettelser

En mann hvis kone er død

engelsk: widower en(en) m fransk: veuf fr(fr) m gresk: χήρος el(el) (khíros) m

italiensk: vedovo it(it) m portugisisk: viúvo pt(pt) m svensk: änkling sv(sv) m, änkeman sv(sv) m tysk: Witwer de(de) m