fiende

Norsk

Substantiv

fiende m

1. Dette ordet mangler en definisjon. Hjelp gjerne til ved å legge til en definisjon.
   Spesielt: «no»

Bøyning

Bøyning (regelrett substantiv hankjønn)
Entall		Flertall
Ubestemt	Bestemt	Ubestemt	Bestemt
ein fiende	fienden	fiendar	fiendane	(Nynorsk)
en fiende	fienden	fiender	fiendene	(Bokmål/Riksmål)
For genitiv av substantiv, se eieform.

Synonymer

• uvenn

Antonymer

• venn

Oversettelser

uvenn

dansk: fjende da(da) c, motstander da(da) c engelsk: enemy en(en), adversary en(en) c gresk: εχθρός el(el) m

spansk: enemigo es(es) m svensk: fiende sv(sv) c, motståndare sv(sv) c tysk: Feind de(de) m