kompleks

Fra Wiktionary
Gå til: navigasjon, søk

Norsk[rediger]

Adjektiv[rediger]

kompleks (Bokmål/Riksmål/Nynorsk)

  1. Som er satt saman av fleire delar på ein ikkje heilt triviell måte.
    DNA-molekylet har ein kompleks struktur.
  2. (matematikk) Om tall, en størrelse med en reell og en imaginær del.

Etymologi[rediger]

Fra latin complecti («sammenfatte»)

Grammatikk[rediger]

Samsvarsbøying (regelrett)
Ubestemt Bestemt
Entall Flertall
Hankjønn Hunkjønn Intetkjønn
kompleks kompleks komplekst komplekse komplekse (Bokmål/Riksmål/Nynorsk)

Oversettelser[rediger]

Synonym[rediger]

innfløkt, mangslungen, samansett

Nærskylde ord[rediger]

komplisert


Substantiv[rediger]

kompleks n (Bokmål/Riksmål/Nynorsk)

  1. ei mengde ting og tilhøve som heng i hop
    Fattigdomen i hovudstaden er eit kompleks med etniske, sosiale og økonomiske element.
    Vi bur i eit kompleks med store og små husvere.
  2. (psykologi) umedvitne kjensler, hemningar og drifter
    Han har komplekser, stakkar.

Etymologi[rediger]

Frå latin complexus («samanknyting»)

Nærskylde ord[rediger]

kompleksitet

Grammatikk[rediger]

Bøyning (regelrett substantiv intetkjønn)
Entall Flertall
Ubestemt Bestemt Ubestemt Bestemt
et kompleks komplekset kompleks kompleksene (Bokmål/Riksmål)
et kompleks komplekset kompleks kompleksa (Bokmål)
eit kompleks komplekset kompleks kompleksa (Nynorsk)
For genitiv av substantiv, se eieform.

Oversettelser[rediger]