menneske

Norsk

Substantiv

menneske n (Bokmål/Riksmål/Nynorsk)

1. skapning av arten Homo Sapiens, person

Etymologi

Fra ofs manniska, menneska, sammenlign med norrønt manneskja og mennskr («menneskelig»), beslektet med mann.

Uttale

• IPA: /mɛn:ɛskə/

Grammatikk

Bøyning (regelrett substantiv intetkjønn)
Entall		Flertall
Ubestemt	Bestemt	Ubestemt	Bestemt
et menneske	mennesket	mennesker	menneskene	(Bokmål/Riksmål)
et menneske	mennesket	mennesker	menneska	(Bokmål)
eit menneske	mennesket	menneske	menneska	(Nynorsk)
For genitiv av substantiv, se eieform.

Beslektede ord

• menneskelig

Oversettelser

Skapning av arten Homo Sapiens, person

afrikaans: mens af(af) dansk: menneske da(da) n engelsk: person en(en) c, human being en(en) c, human en(en) c finsk: ihminen fi(fi) fransk: homme fr(fr) m , humain fr(fr) m færøysk: menniskja fo(fo) gresk: άνθρωπος el(el) m

interlingua: homine ia(ia) islandsk: manneskja is(is) litauisk: žmogus lt(lt) nederlandsk: mens nl(nl) m spansk: hombre es(es) m svensk: människa sv(sv) n tysk: Mensch de(de) m

Dansk

Substantiv

menneske n

1. menneske