omgrep

Fra Wiktionary
Gå til: navigasjon, søk

Norsk[rediger]

Substantiv[rediger]

omgrep n (Bokmål), n (Nynorsk)

  1. Ei eining ein kan tenke noko om. Noko som lar seg navngje. Ei klart definert førestelling.
    Du må skilje ordet frå omgrepet.
    Kva for omgrep nyttar vi oss av?

Ordsoge[rediger]

Frå tysk Umgriff.

Grammatikk[rediger]

Bøyning (regelrett substantiv intetkjønn)
Entall Flertall
Ubestemt Bestemt Ubestemt Bestemt
et omgrep omgrepet omgrep omgrepene (Bokmål)
et omgrep omgrepet omgrep omgrepa (Bokmål)
eit omgrep omgrepet omgrep omgrepa (Nynorsk)
For genitiv av substantiv, se eieform.

Omsetjingar[rediger]

Synonym[rediger]