ordinær

Norsk

Adjektiv

ordinær

1. etter vanleg sed og orden

   Ein vaksen familiemedlem betalar ordinær vaksen takst.

2. noko som ikkje utmerkar seg, noko måteleg

   Plata består av ordinære låter.

Grammatikk

Samsvarsbøying (regelrett)
Ubestemt				Bestemt
Entall			Flertall
Hankjønn	Hunkjønn	Intetkjønn
ordinær	ordinær	ordinært	ordinære	ordinære	(Bokmål/Riksmål/Nynorsk)

Ordsoge

Frå latin ordinarius av ordo («orden»).

Nærskylde ord

ordinere, orden, ordne

Synonymer

• vanlig, vanleg, sedvanleg

Oversettelser

Oversettelser

engelsk: ordinary en(en) esperanto: ordinara eo(eo) fransk: ordinaire fr(fr) interlingua: ordinari ia(ia) italiensk: ordinario it(it) m, ordinaria f (it)

polsk: zwykły pl(pl) portugisisk: ordinário pt(pt) russisk: обыкновенный ru(ru) spansk: ordinario es(es) m svensk: ordinär sv(sv)