tillit

Norsk

Substantiv

tillit m og f (Bokmål/Nynorsk), c (Riksmål)

1. Det å lite på noko(n).

   Eg har tillit til deg.

   Regjeringa manglar tillit hos folk.

   Han viste meg en stor tillit.

Uttale

Lyd (Dialekt: Oslo)

Problemer med å lytte til denne filen? Se media help (en).

Grammatikk

Bøying (substantiv ho- og han, manglar fleirtal i bokmål)
Eintal		Fleirtal
Ubunden	Bunden	Ubunden	Bunden
ei tillit	tillita	tilliter	tillitene	(Nynorsk)
	tilliti			(Nynorsk sideform)
ein tillit	tilliten	tillitar	tillitane	(Nynorsk)
en tillit	tilliten	Telles ikke		(Bokmål)
ei tillit	tillita	Telles ikke		bokmål
For genitiv av substantiv, se eieform.

Omsetjingar

tillit

dansk: tillid da(da) c engelsk: confidence en(en)

fransk: confiance fr(fr) f svensk: förtroende sv(sv) n, tillit sv(sv) c

Synonym

tiltru, tiltro

Ordsoge

Frå norrønt tillit: omsyn, vørdnad. Av til og hlit: det som held, det som er tilstrekkeleg, av hlîtô frå indogermansk clîd: _lene seg på, støtte seg til_.

Nærskylde ord

lit, lite

Svensk

tillit c

1. tillit

Synonymer

• förtroende