brite

Norsk

Substantiv

brite m (bokmål/nynorsk), c (riksmål)

1. (demonym) person fra Storbritannia
2. (demonym) person fra De britiske øyer

Grammatikk

Bøyning (regelrett substantiv hankjønn)
Entall		Flertall		‌
Ubestemt	Bestemt	Ubestemt	Bestemt
ein brite	briten	britar	britane	(nynorsk)
brite	briten	briter	britene	(bokmål/riksmål)
For genitiv av substantiv, se eieform.

Oversettelser

person fra Storbritannia

engelsk: Briton en(en), Brit en(en) (informell) fransk: Britannique fr(fr) mf italiensk: britannico it(it) m, britannica it(it) f portugisisk: británico pt(pt) m, británica pt(pt) f

spansk: británico es(es) m, británica es(es) f tysk: Brite de(de) m, Britin de(de) f svensk: britt sv(sv)

person fra De britiske øyer

engelsk: Briton en(en), Brit en(en) (informell) fransk: Britannique fr(fr) mf italiensk: britannico it(it) m, britannica it(it) f

portugisisk: británico pt(pt) m, británica pt(pt) f spansk: británico es(es) m, británica es(es) f tysk: Brite de(de) m, Britin de(de) f