byrje

Norsk

Verb

byrje (nynorsk)

1. gjere den aller første delen av ei lengre handling, gjere slik at noko kjem i gang, endre til ein ny tilstand

   Eg skal byrje på skulen.

   Eg byrja å synge.

2. gå hardt ut
3. stappa i seg mat

Andre former

• byrja (nynorsk)

Etymologi

Frå norrønt byrja

Grammatikk

Bøyning (regelrett)
Infinitiv	Presens	Preteritum	Perfektum	Imperativ	Presens partisipp	Passiv	‌
å byrje, byrja	byrjar	byrja	har byrja	byrj, byrje, byrja	byrjande	byrjast	(nynorsk)

Synonymer

• begynne, innlede
• ta til, starte, sette i gang
• innleie

Relaterte termer

• byrjing
• byrjar
• nybyrjar

Omsetjingar

starte opp

engelsk: begin en(en), start en(en), commence en(en) dansk: begynde da(da) fransk: commencer fr(fr), débuter fr(fr) gresk: αρχίζω el(el) (arkhízo), ξεκινώ el(el) (xekinó) interlingua: comenciar ia(ia)

nederlandsk: beginnen nl(nl) portugisisk: inaugurar pt(pt) spansk: empezar es(es) svensk: börja sv(sv) tysk: anfangen de(de), beginnen de(de)