grønfink

Norsk

Substantiv

grønfink m (nynorsk)

1. en fugl i finkefamilien (lat. Carduelis chloris)

Andre former

• grønnfink (bokmål/riksmål)

Grammatikk

Bøyning (regelrett substantiv hankjønn)
Entall		Flertall		‌
Ubestemt	Bestemt	Ubestemt	Bestemt
ein grønfink	grønfinken	grønfinkar	grønfinkane	(nynorsk)
For genitiv av substantiv, se eigeform.

Oversettelser

fugl i finkefamilien

dansk: grønirisk da(da) engelsk: greenfinch en(en) estisk: rohevint et(et) finsk: viherpeippo fi(fi) fransk: verdier fr(fr) færøysk: grønígða fo(fo)

islandsk: grænfinka is(is) f nederlandsk: groenling nl(nl) m polsk: dzwoniec pl(pl) m svensk: grönfink sv(sv) c tysk: Grünling de(de)