peynir

Se også: peýnir og пейнир

Tyrkisk

peynir

Substantiv

peynir

1. (mat) ost

Etymologi

Fra persisk پنیر (panir).

Uttale

• IPA: [pɛjˈniɾ]

Grammatikk

	entall	flertall
nominativ	peynir	peynirler
akkusativ	peyniri	peynirleri
dativ	peynire	peynirlere
lokativ	peynirde	peynirlerde
ablativ	peynirden	peynirlerden
genitiv	peynirin	peynirlerin

Beslektede termer

• peynirce, peynirci, peynircik, peynirimsi, peynirlemek, peynirleşmek, peynirli, peynirlik, peynirsi, peynirsiz

Avledede termer

• beyaz peynir, otlu peynir, süzme peynir, tel peynir, çeçil peyniri, dil peyniri, gravyer peyniri, kaşar peyniri, peynir ekmek gibi, peynir helvası, peynir şekeri, peynir tatlısı, rokfor peyniri, tulum peyniri