stad

Fra Wiktionary
Hopp til navigering Hopp til søk

Norsk[rediger]

Substantiv[rediger]

stad m (bokmål/nynorsk), c (riksmål)

  1. stor eller viktig by
    Jeg bodde i en stor stad.
  2. avgrensa område, plass (nynorsk)
    Eg kjem frå ein liten stad.
  3. punkt i rommet, lokalisering (nynorsk)
    Kan ikkje du gå ein annan stad? stad.
  4. stilling eller situasjon (nynorsk)
    Du kan vere glad du ikkje er i min stad.

Andre former[rediger]

sted (2-4)

Grammatikk[rediger]

Bøyning (regelrett substantiv hankjønn)
Entall Flertall
Ubestemt Bestemt Ubestemt Bestemt
ein stad staden stader stadene (nynorsk)
en stad staden steder stedene (bokmål/riksmål)
For genitiv av substantiv, se eieform.

Synonymer[rediger]

plass, (2-4) by, storby, metropol (1)

Beslektede termer[rediger]

sted

Sammensetninger[rediger]

Oversettelser[rediger]

Etymologi[rediger]

Av norrønt staðr.



Nederlandsk[rediger]

Substantiv[rediger]

stad m og f (flertall steden; diminutiv stadje; diminutiv flertall stadjes)

  1. by

Uttale[rediger]

Svensk[rediger]

Substantiv[rediger]

stad c

  1. by