abscisse

Norsk

Substantiv

abscisse m (Bokmål/Nynorsk), c (Riksmål)

1. den første koordinaten til eit punkt i eit koordinatsystem. Abscisse kalles X-koordinaten i et kartesisk koordinatsystem.

Grammatikk

Bøyning (regelrett substantiv hankjønn)
Entall		Flertall
Ubestemt	Bestemt	Ubestemt	Bestemt
ein abscisse	abscissen	abscissar	abscissane	(Nynorsk)
en abscisse	abscissen	abscisser	abscissene	(Bokmål/Riksmål)
For genitiv av substantiv, se eieform.

Oversettelser

• engelsk: apse en(en), abscissa en(en)
• fransk: abscisse fr(fr) f
• tysk: Abszisse de(de) f

Fransk

Substantiv

abscisse f (flertall abscisses)

1. Abscisse

   L'abcisse et l'ordonnée