blyant

Norsk

Blyanter (1)

Substantiv

blyant m

1. Skriveredskap, en karbonstift i et trehylster.

Bøyning

Bøyning (regelrett substantiv hankjønn)
Entall		Flertall
Ubestemt	Bestemt	Ubestemt	Bestemt
ein blyant	blyanten	blyantar	blyantane	(Nynorsk)
en blyant	blyanten	blyanter	blyantene	(Bokmål/Riksmål)
For genitiv av substantiv, se eieform.

Oversettelser

Oversettelser

dansk: blyant da(da) c engelsk: pencil en(en) esperanto: krajono eo(eo) fransk: crayon fr(fr) f finsk: lyijykynä fi(fi) interlingua: stilo ia(ia)

portugisisk: lápis pt(pt) m spansk: lápiz es(es) m svensk: blyertspenna sv(sv) c tsjekkisk: tužka cs(cs) f tysk: Bleistift de(de) m

Dansk

dansk Wikipedia: blyant – leksikonoppføring

Wikipedia ^da

blyant c

1. blyant