nekte

Fra Wiktionary
Hopp til navigering Hopp til søk

Norsk[rediger]

Verb[rediger]

nekte (bokmål/riksmål/nynorsk)

  1. svare nei på eit spørsmål eller ei påstand
    Han nekter for at Darwin hadde rett.
  2. ikkje oppfylle eit ynskje
    Ho nekta å vise legitimasjon.

Grammatikk[rediger]

Bøyning (regelrett)
Infinitiv Presens Preteritum Perfektum Imperativ Presens partisipp Passiv
å nekte, nekta nektar nekta har nekta nekt, nekte, nekta nektande nektast (nynorsk)


å nekte nekter nekta har nekta nekt nektende nektes (bokmål)


å nekte nekter nektet har nektet nekt nektende nektes (bokmål/riksmål)

Omsetjingar[rediger]