fylgje

Fra Wiktionary
Gå til: navigasjon, søk

Norsk[rediger]

Substantiv[rediger]

fylgje f ()

  1. Det som kjem på grunn av noe.
  2. (matematikk) Ei ordna liste av objekt i ei mengde.

Andre former[rediger]

Grammatikk[rediger]

Bøying (regelrett substantiv hokjønn)
Eintal Fleirtal
Ubunden Bunden Ubunden Bunden
ei fylgje fylgja fylgjer fylgjene ()
ei fylgja fylgja fylgjor fylgjone ()
For genitiv av substantiv, se eigeform.

Avleda ord[rediger]

Innan matematikk

Sjå òg[rediger]

Oversettelser[rediger]

Substantiv[rediger]

fylgje n ()

  1. Som kjem etter noko.

Andre former[rediger]

Grammatikk[rediger]

Bøying (regelrett substantiv inkjekjøn)
Eintal Fleirtal
Ubunden Bunden Ubunden Bunden
eit fylgje fylgjet fylgje fylgja ()
fylgji ()
For genitiv av substantiv, se eigeform.

Oversettelser[rediger]

Verb[rediger]

fylgje ()

  1. kome etter noko eller nokon
  2. fara i lag
  3. hende av di noko anna har hendt
  4. retta seg etter
  5. retta merksemda si mot

Andre former[rediger]

Grammatikk[rediger]

Bøyning (regelrett)
Infinitiv Presens Preteritum Perfektum Imperativ Presens partisipp
å fylgje fylgjer fylgde har fylgt ()
()

Oversettelser[rediger]