hanrei

Norsk

Substantiv

hanrei m (bokmål/nynorsk), c (riksmål)

1. en mann gift med en dame som har hatt sex med andre enn ham mens de var gift med hverandre

   Hun gjorde ham til hanrei.

   Hvor mange av de tilstedeværende herrer kan si med sikkerhet at de ikke er hanreier?

Grammatikk

Bøyning (regelrett substantiv hankjønn)
Entall		Flertall		‌
Ubestemt	Bestemt	Ubestemt	Bestemt
ein hanrei	hanreien	hanreiar	hanreiane	(nynorsk)
en hanrei	hanreien	hanreier	hanreiene	(bokmål/riksmål)
For genitiv av substantiv, se eieform.

Ref: Norsk ordbank

Oversettelser

bedratt mann

arabisk: ديوث ar(ar) (dayyuuth) m dansk: hanrej da(da) c engelsk: cuckold en(en) c finsk: aisankannattaja fi(fi) fransk: cocu fr(fr) m, cornard fr(fr) m gresk: κερατάς el(el) (keratás) m hebraisk: קרנן he(he) (qarnan) m italiensk: cornuto it(it) m, becco it(it) m japansk: コキュー ja(ja) (kokyū), コキュ ja(ja) (kokyu)

mandarin: 烏龜 cmn(cmn), 乌龟 cmn(cmn) (wūguī), 王八 cmn(cmn) (wángba), 綠帽子 cmn(cmn), 绿帽子 cmn(cmn) (lǜmàozi), 綠帽 cmn(cmn), 绿帽 cmn(cmn) (lǜmào) nederlandsk: hoorndrager nl(nl) m russisk: рогоносец ru(ru) (rogonósec) m spansk: cornudo es(es) m svensk: hanrej sv(sv) c tysk: Gehörnter de(de) m, Hahnrei de(de) m, Hornträger de(de) m vietnamesisk: cắm sừng vi(vi)

Referanser

• «hanrei» i Det Norske Akademis ordbok (NAOB).