heite

Fra Wiktionary
Hopp til navigering Hopp til søk

Norsk[rediger]

Verb[rediger]

heite (nynorsk)

  1. å ha eit ord som namn, eit ord som viser særleg til deg
    Eg heiter Per.
    Ho het Johansen før ho gifta seg.
    Byen har alltid heitt det same.
  2. verte tala om, verte rekna som
    Det heiter seg at han er gløgg.
    Det skal ikkje heitest at eg er knipen.

Andre former[rediger]

hete (bokmål)

Etymologi[rediger]

Av norrønt heita.

Grammatikk[rediger]

Bøyning (regelrett)
Infinitiv Presens Preteritum Perfektum Imperativ Presens partisipp Passiv
å heite, heita heiter heitte har heitt heit, heite, heita heitande heitast (nynorsk)
å heite, heita heiter het har heitt heit, heite, heita heitande heitast (nynorsk)

Synonymer[rediger]

kallast, nemnast

Oversettelser[rediger]