snek

Fra Wiktionary
Hopp til navigering Hopp til søk

Norsk[rediger]

Substantiv[rediger]

snek m (bokmål/nynorsk), c (riksmål)

  1. luftdrag
  2. stank; skarp lukt

Etymologi[rediger]

frå norrønt snykr

Grammatikk[rediger]

Bøyning (regelrett substantiv hankjønn)
Entall Flertall
Ubestemt Bestemt Ubestemt Bestemt
ein snek sneken snekar snekane (nynorsk)
en snek sneken sneker snekene (bokmål/riksmål)
For genitiv av substantiv, se eieform.