suksess

Fra Wiktionary
Hopp til navigering Hopp til søk

Norsk[rediger]

Substantiv[rediger]

suksess

  1. godt utfall, framgang, om noko som når eit høgdepunkt etter ei usikker førebuing
    Premieren vart ein suksess.
    Skodespelaren gjekk frå den eine suksessen til den andre.
    Eg har suksess!
  2. ein person eller ei ovring som har suksess
    Den nye bilmodellen er ein suksess.
    Forfattaren er verkeleg ein suksess.

Grammatikk[rediger]

Bøyning (regelrett substantiv hankjønn)
Entall Flertall
Ubestemt Bestemt Ubestemt Bestemt
ein suksess suksessen suksessar suksessane (nynorsk)
en suksess suksessen suksesser suksessene (bokmål/riksmål)
For genitiv av substantiv, se eieform.

Omsetjingar[rediger]

Synonymer[rediger]

Etymologi[rediger]

Frå latin successus via fransk succès

Relaterte termer[rediger]

suksesjon