ærleg

Fra Wiktionary
Hopp til navigering Hopp til søk

Norsk[rediger]

Adjektiv[rediger]

ærleg (nynorsk)

  1. som held seg til sanninga
    Han var ein ærleg mann.

Andre former[rediger]

Etymologi[rediger]

Av ære + -leg, frå norrønt ærligr og nedertysk

Grammatikk[rediger]

Samsvarsbøying (regelrett)
Ubestemt Bestemt
Entall Flertall
Hankjønn Hunkjønn Intetkjønn
ærleg ærleg ærleg ærlege ærlege (nynorsk)


Gradbøying (regelrett)
Positiv Komparativ Superlativ
ærleg ærlegare ærlegast (nynorsk)

Synonymer[rediger]

hederlig, rettskaffen, pålitelig

Omsetjingar[rediger]