eigentleg

Norsk

Adjektiv

eigentleg (nynorsk)

1. som burde vere i staden for det vi ser. Ofte om om noko som er meir opphaveleg, meir naturleg, sannare eller meir i tråd med røynda.

   Den eigentlege verten kjem seinare.

   Dei færraste kjenner den eigentlege melodien.

Andre former

• egentlig (bokmål/riksmål)
• eigenleg (nynorsk)

Etymologi

Av eigen.

Synonymer

• opphaveleg, i røynda
• opprinnelig, virkelig

Antonym

tilsynelatande, proforma

Grammatikk

Samsvarsbøying (regelrett)
Ubestemt				Bestemt
Entall			Flertall
Hankjønn	Hunkjønn	Intetkjønn
eigentleg	eigentleg	eigentleg	eigentlege	eigentlege	(nynorsk)

Gradbøying (regelrett)
Positiv	Komparativ	Superlativ
eigentleg	eigentlegare	eigentlegast	(nynorsk)

Omsetjingar

faktisk

dansk: egentlig da(da) engelsk: actual en(en), real en(en)

svensk: egentlig sv(sv) tysk: eigentlich de(de)

Adverb

eigentleg (nynorsk)

1. som noko burde oppfattast, sjølv om det ikkje ser ut slik. Ofte om om noko som er meir opphaveleg, meir naturleg, sannare eller meir i tråd med røynda enn det som ligg i dagen.

   Han er eigentleg snill.

   Eigentleg skulle eg ha vore ein heilt annan stad.

   Ordet tyder eigentleg ingenting.

Omsetjingar

i realiteten

dansk: egentlig da(da) engelsk: actually en(en) nederlandsk: eigenlijk nl(nl), feitelijk nl(nl)

spansk: en realidad es(es), de hecho es(es), realmente es(es) svensk: egentligen sv(sv) tysk: eigentlich de(de)