løye

Fra Wiktionary
Hopp til navigering Hopp til søk

Norsk[rediger]

Substantiv[rediger]

løye n (nynorsk)

  1. noko som vekkjer lått, skjemt, moro.
    Me hadde mangeslags løye.
    Det var så løye at eg kunne ikkje anna enn le.

Grammatikk[rediger]

Bøyning (regelrett substantiv inkjekjøn)
Entall Flertall
Ubestemt Bestemt Ubestemt Bestemt
eit løye løyet løye løya (nynorsk)
For genitiv av substantiv, se eigeform.

Andre former[rediger]

løgje, læje (dialekt)

Avløysarord (Synonym)[rediger]

skjemt, moro, tullball

Språkhistorie[rediger]

Frå norrønt hlœgi, noko som valdar lått.

Faste uttrykk[rediger]

Område[rediger]

Store delar av landet, men ikkje det sentrale austlandsområdet.