plåt

Fra Wiktionary
Hopp til navigering Hopp til søk

Norsk[rediger]

Substantiv[rediger]

plåt m (Unormert)

  1. (tellelig) Tynn, valsa metallplate.
    Det ligger en plåt på taket
  2. (utellelig) Metall i plateform.
    Taket er dekka med plåt

Etymologi[rediger]

Frå svensk, i slekt med plate.

Område[rediger]

Sør i Østfold.

Grammatikk[rediger]

Bøyning (regelrett substantiv hannkjønn)
Entall Flertall
Ubestemt Bestemt Ubestemt Bestemt
ein plåt plåten plåtar plåtane (Nynorsk)
en plåt plåten plåter plåtene (Bokmål/Riksmål)
(ein/en) plåt plåten Telles ikke (Bokmål/Riksmål/Nynorsk)
For genitiv av substantiv, se eieform.



Svensk[rediger]

Substantiv[rediger]

plåt c

  1. (tellelig) plåt
  2. (utellelig) plåt