tyrkar

Norsk

Substantiv

tyrkar m (nynorsk)

1. (demonym) Person fra Tyrkia

Andre former

• tyrker (bokmål/riksmål)

Grammatikk

Bøyning (regelrett substantiv hankjønn)
Entall		Flertall		‌
Ubestemt	Bestemt	Ubestemt	Bestemt
ein tyrkar	tyrkaren	tyrkarar	tyrkarane	(nynorsk)
For genitiv av substantiv, se eigeform.

Omsetjingar

person frå Tyrkia

dansk: tyrker da(da) c, tyrk da(da) c engelsk: Turk en(en) finsk: Legg til denne oversettelsen hvis du kan (hjelp) fi fransk: Turc fr(fr) m, Turque fr(fr) f italiensk: turco it(it) m, turca it(it) f

portugisisk: turco pt(pt) m, turca pt(pt) f russisk: Legg til denne oversettelsen hvis du kan (hjelp) ru spansk: turco es(es) m, turca es(es) f svensk: turk sv(sv) c, turkiska sv(sv) c tysk: Türke de(de) m, Türkin de(de) m