ön

Fra Wiktionary
Hopp til navigering Hopp til søk

Tyrkisk[rediger]

Substantiv[rediger]

ön

  1. fremside

Grammatikk[rediger]

entall flertall
nominativ ön önler
genitiv önün önlerin
dativ öne önlere
akkusativ önü önleri
lokativ önde önlerde
ablativ önden önlerden

Uttale[rediger]

IPA: [œn]

Beslektede termer[rediger]

önce, öncü, önder, önek, öngörmek, önlemek, önsöz

Avledede termer[rediger]