arı

Tyrkisk

arı

Substantiv

arı

1. (insekt) bie

Etymologi

Fra urtyrkisk *ārï.

Grammatikk

	entall	flertall
nominativ	arı	arılar
akkusativ	arıyı	arıları
dativ	arıya	arılara
lokativ	arıda	arılarda
ablativ	arıdan	arılardan
genitiv	arının	arıların

Uttale

IPA: [ɑˈɾɯ]

Beslektede termer

• arıcı, arıcık, arılı, arılık, arısız

Avledede termer

• arı kovanı, bal arısı, eşek arısı, işçi arı, kraliçe arı, yaban arısı