døy

Fra Wiktionary
Hopp til: navigasjon, søk

Norsk[rediger]

Verb[rediger]

døy (Nynorsk)

  1. slutte å leve, slutte å vere til
    Alle skal døy eingong.
    Kielland døydde 6. april.

Andre former[rediger]

  • (Bokmål/Riksmål)

Sitat[rediger]

Døyr fe; døyr frendar; døyr sjølv det same. Eg veit eitt som aldri døyr, dom om daudan kvar.
Håvamål

Synonymer[rediger]

(forskjønnende, eufemistisk) sovne inn, avlide, avgå ved døden, utånde
(humoristisk, vulgært) stryke med, krepere, gå heden/vandre heden, gå i pennalet, legge på røret, ta reper'n, legge inn årene, bukke under, terminere
(nøytralt) omkomme, lide døden

Etymologi[rediger]

Frå norrønt deyja.

Relaterte termer[rediger]

daud, død

Grammatikk[rediger]

Bøyning (regelrett)
Infinitiv Presens Preteritum Perfektum Imperativ Presens partisipp
å døy døyr døydde har døydd døy døyande (Nynorsk)
å døy døyr døydde har døytt døy døyande (Nynorsk)


Omsetjingar[rediger]