demir

Krimtatarisk

Substantiv

demir

1. jern

Beslektede termer

demirci, demiryol

Turkmensk

Substantiv

demir

1. jern

Grammatikk

	entall	flertall
nominativ	demir	demirler
genitiv	demiriň	demirleriň
dativ	demire	demirlere
akkusativ	demiri	demirleri
lokativ	demirde	demirlerde
ablativ	demirden	demirlerden

Beslektede termer

demirçi, demirlemek

Se også: deňiz og deñiz

Tyrkisk

demir

Substantiv

demir

1. jern

Etymologi

Fra urtyrkisk *temür.

Grammatikk

	entall	flertall
nominativ	demir	demirler
akkusativ	demiri	demirleri
dativ	demire	demirlere
lokativ	demirde	demirlerde
ablativ	demirden	demirlerden
genitiv	demirin	demirlerin

Uttale

IPA: [dɛˈmíɾ̝̊]

Beslektede termer

• demirci, demircik, demirimsi, demirlenmek, demirleşmek, demirli, demirlik, demirsiz

Avledede termer

• demir leblebi, demir para, demir parmaklık, demir perde, Demirperde, demir testeresi, demir yolu, demir yumruk

Se også

• bakır, çelik, pas