eige

Fra Wiktionary
Hopp til navigering Hopp til søk

Norsk[rediger]

Verb[rediger]

eige (nynorsk)

  1. å ha ein ekslusiv råderett over
    Eg eig dette huset

Andre former[rediger]

  • eie (bokmål/riksmål)

Synonymer[rediger]

inneha, besitte

Etymologi[rediger]

Frå norrønt eiga

Relaterte termer[rediger]

eigen, eigedom, eignelut

Grammatikk[rediger]

Bøyning (regelrett)
Infinitiv Presens Preteritum Perfektum Imperativ Presens partisipp Passiv
å eige eig åtte har ått eig eigande (nynorsk)


Oversettelser[rediger]

Substantiv[rediger]

eige f og n (nynorsk)

  1. det å eige
    Huset har vore i familien sitt eige i fleire generasjonar.
  2. noko ein eig
    Skriv heile eiget i sjølmeldinga.

Andre former[rediger]

  • eie (bokmål/riksmål)

Etymologi[rediger]

Frå norrønt eiga.

Grammatikk[rediger]

Bøyning (regelrett)
Entall Flertall
Ubestemt Bestemt Ubestemt Bestemt
ei eige eiga eiger eigene (nynorsk)
eit eige eiget eige eiga (nynorsk)
For genitiv av substantiv, se eigeform.

Oversettelser[rediger]

Adjektiv[rediger]

eige (nynorsk)

  1. bøyningsform av eigen
    Eg tener pengar på eige arbeid.