Hopp til innhold

koinot

Fra Wiktionary

Usbekisk

[rediger]

Substantiv

[rediger]

koinot

  1. verdensalt, univers, kosmos

Etymologi

[rediger]

Fra persisk کائنات (kâ'enât), fra arabisk كائنات (kāʾināt)

Grammatikk

[rediger]
entall flertall
nominativ koinot koinotlar
genitiv koinotning koinotlarning
dativ koinotga koinotlarga
akkusativ koinotni koinotlarni
lokativ koinotda koinotlarda
ablativ koinotdan koinotlardan

Uttale

[rediger]
IPA: [kɒiˈnɒt]