omgrep

Fra Wiktionary
Hopp til navigering Hopp til søk

Norsk[rediger]

Substantiv[rediger]

omgrep n (bokmål), n (nynorsk)

  1. Ei eining ein kan tenke noko om. Noko som lar seg navngje. Ei klart definert førestelling.
    Du må skilje ordet frå omgrepet.
    Kva for omgrep nyttar vi oss av?

Etymologi[rediger]

Frå tysk Umgriff.

Grammatikk[rediger]

Bøyning (regelrett substantiv intetkjønn)
Entall Flertall
Ubestemt Bestemt Ubestemt Bestemt
omgrep omgrepet omgrep omgrepene (bokmål/riksmål)
omgrep omgrepet omgrep omgrepa (bokmål)
eit omgrep omgrepet omgrep omgrepa (nynorsk)
For genitiv av substantiv, se eieform.

Omsetjingar[rediger]

Synonymer[rediger]