ordinær

Norsk

Adjektiv

ordinær (bokmål/riksmål/nynorsk)

1. etter vanleg sed og orden

   Ein vaksen familiemedlem betalar ordinær vaksen takst.

2. noko som ikkje utmerkar seg, noko måteleg

   Plata består av ordinære låter.

Grammatikk

Samsvarsbøying (regelrett)
Ubestemt				Bestemt
Entall			Flertall
Hankjønn	Hunkjønn	Intetkjønn
ordinær	ordinær	ordinært	ordinære	ordinære	(bokmål/riksmål/nynorsk)

Etymologi

Frå latin ordinarius av ordo («orden»).

Relaterte termer

ordinere, orden, ordne

Synonymer

• vanlig, vanleg, sedvanleg

Oversettelser

etter vanlige normer

engelsk: ordinary en(en), normal en(en), customary en(en), routine en(en), esperanto: ordinara eo(eo) fransk: ordinaire fr(fr) interlingua: ordinari ia(ia) italiensk: ordinario it(it) m, ordinaria it(it) f

polsk: zwykły pl(pl) portugisisk: ordinário pt(pt) russisk: обыкновенный ru(ru) spansk: ordinario es(es) m svensk: ordinarie sv(sv)

som ikke utmerker seg spesielt

dansk: Legg til denne oversettelsen hvis du kan (hjelp) da engelsk: common en(en), ordinary en(en), everyday en(en), mundane en(en) finsk: Legg til denne oversettelsen hvis du kan (hjelp) fi fransk: Legg til denne oversettelsen hvis du kan (hjelp) fr italiensk: Legg til denne oversettelsen hvis du kan (hjelp) it

nederlandsk: Legg til denne oversettelsen hvis du kan (hjelp) nl russisk: Legg til denne oversettelsen hvis du kan (hjelp) ru spansk: Legg til denne oversettelsen hvis du kan (hjelp) es svensk: ordinär sv(sv) tysk: Legg til denne oversettelsen hvis du kan (hjelp) de