taka

Fra Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

Norsk[rediger]

Substantiv[rediger]

taka

  1. bestemt flertall av tak

Verb[rediger]

taka (Nynorsk)

  1. Å leggja noko under eigen kontroll, tileigna seg
    Eg tok ein pinne.
    Eg tek styringa.
    Eg tok ordet.
    Han tok hatten sin og gjekk.
    Dei har teke landet frå oss.

Andre former[rediger]

  • ta (Bokmål/Riksmål/Nynorsk)
  • take (Nynorsk)

Etymologi[rediger]

Frå norrønt taka.

Grammatikk[rediger]

Bøyning (uregelrett)
Infinitiv Presens Preteritum Perfektum Imperativ Presens partisipp Passiv
å ta tek tok har teke ta (Nynorsk)
å ta tar tok har tatt ta (Nynorsk)
å take tek tok har teke tak (Nynorsk)
å taka (Nynorsk kløyvd infinitiv)

Synonym[rediger]

gripe, fatte, tilegne

Omsetjingar[rediger]


Norrønt[rediger]

Verb[rediger]

taka

  1. ta / take / taka