yıldız

Krimtatarisk

Substantiv

yıldız

1. stjerne

Beslektede termer

yıldızçıq, yıldızlı, yıldızname, yıldızsız

Tyrkisk

yıldızlar (1)

yıldız (3)

Substantiv

yıldız

1. (astronomi) stjerne, lysende himmellegeme
2. stjerne, kjent person, ofte brukt om musikere og skuespillere

   Synonymer: star

3. stjerne, figur, form; stilisert bilde av himmellegemet med tre eller flere tagger som stikker ut fra kroppen
4. (symbol) stjerne, tegnet *

   Synonymer: asterisk

Etymologi

Fra urtyrkisk *yulduŕ.

Grammatikk

	entall	flertall
nominativ	yıldız	yıldızlar
akkusativ	yıldızı	yıldızları
dativ	yıldıza	yıldızlara
lokativ	yıldızda	yıldızlarda
ablativ	yıldızdan	yıldızlardan
genitiv	yıldızın	yıldızların

Uttale

• IPA: [jɯɫˈdɯz]

Beslektede termer

• yıldızcı, yıldızcık, yıldızıl, yıldızlı, yıldızlık, yıldızımsı, yıldızsız

Avledede termer

• ay yıldız, Çoban Yıldızı, denizyıldızı, film yıldızı, Kutup Yıldızı, kuyruklu yıldız, Kuzey Yıldızı, takımyıldız, yıldız haritası, yıldız tornavida