kjellar

Norsk

Substantiv

kjellar m (nynorsk)

1. Et rom under jorden, oftest under et hus, som brukes til lagring

Andre former

• kjeller (bokmål/riksmål)

Etymologi

Frå norrønt kellari, av latin cellarium («forrådskammer»).

Grammatikk

Bøyning (regelrett substantiv hankjønn)
Entall		Flertall		‌
Ubestemt	Bestemt	Ubestemt	Bestemt
ein kjellar	kjellaren	kjellarar	kjellarane	(nynorsk)
For genitiv av substantiv, se eigeform.

Se også

• loft

Oversettelser

et rom under jorden

dansk: kælder da(da) c engelsk: cellar en(en), basement en(en) finsk: kellari fi(fi) fransk: cave fr(fr) f italiensk: cantina it(it) f

nederlandsk: kelder nl(nl) m spansk: sótano es(es) m svensk: källare sv(sv) c tyrkisk: bodrum tr(tr) tysk: Keller de(de) m

Referanser

• «kjellar» i nettutgaven av Bokmålsordboka / Nynorskordboka.