kompleks

Fra Wiktionary
Hopp til navigering Hopp til søk

Norsk[rediger]

Adjektiv[rediger]

kompleks (bokmål/riksmål/nynorsk)

  1. Som er satt saman av fleire delar på ein ikkje heilt triviell måte.
    DNA-molekylet har ein kompleks struktur.
  2. (matematikk) Om tall, en størrelse med en reell og en imaginær del.

Etymologi[rediger]

Fra latin complecti («sammenfatte»)

Grammatikk[rediger]

Samsvarsbøying (regelrett)
Ubestemt Bestemt
Entall Flertall
Hankjønn Hunkjønn Intetkjønn
kompleks kompleks komplekst komplekse komplekse (bokmål/riksmål/nynorsk)

Oversettelser[rediger]

Synonymer[rediger]

innfløkt, mangslungen, samansett

Relaterte termer[rediger]

komplisert


Substantiv[rediger]

kompleks n (bokmål/riksmål/nynorsk)

  1. ei mengde ting og tilhøve som heng i hop
    Fattigdomen i hovudstaden er eit kompleks med etniske, sosiale og økonomiske element.
    Vi bur i eit kompleks med store og små husvere.
  2. (psykologi) umedvitne kjensler, hemningar og drifter
    Han har komplekser, stakkar.

Etymologi[rediger]

Frå latin complexus («samanknyting»)

Relaterte termer[rediger]

kompleksitet

Grammatikk[rediger]

Bøyning (regelrett substantiv intetkjønn)
Entall Flertall
Ubestemt Bestemt Ubestemt Bestemt
kompleks komplekset kompleks kompleksene (bokmål/riksmål)
kompleks komplekset kompleks kompleksa (bokmål)
eit kompleks komplekset kompleks kompleksa (nynorsk)
For genitiv av substantiv, se eieform.

Oversettelser[rediger]