dom

Fra Wiktionary
Hopp til navigering Hopp til søk
Se også: -dom og Dom

Norsk[rediger]

Pronomen[rediger]

dom

  1. personleg pronomen tredje person fleirtal i fleire dialekter
    • Pass deg for dom som slår og tru itte dom som klappe. 
      – «Trost i taklampa», Alf Prøysen, 1950
    Dom som sier dom er dumme, dom er dumme, dom

Andre former[rediger]

de, dem, dei

Grammatikk[rediger]

Personlig pronomen tredje person fleirtal
Nominativ Akkusativ Eieform
Hankjønn Hunkjønn Intetkjønn Flertall
dom dom dommes dommes dommes dommes upplendsk

Refleksive pronomen, se seg

Substantiv 1[rediger]

dom m (Bokmål/Nynorsk), c (Riksmål)

  1. (jus) avgjerd i ei rettsak
    Forbrytaren fekk ein hard dom.
  2. endeleg, autoritativ avgjerdsle
    Dommen var til bortelagets fordel.
  3. kritisk vurdering
    Konserten fekk ein hard dom.
  4. vesen, væremåte, sjå og -dom
    Vi handlar julegåver i dyre domar.

Ordsoge[rediger]

Frå norrønt dómr («avgjerd») etter eit eldre ord for å gjere. Sjå engelsk: do en(en) og tysk: tun de(de).

Grammatikk[rediger]

Bøyning (uregelrett substantiv hankjønn, med dobbel m i flertall)
Entall Flertall
Ubestemt Bestemt Ubestemt Bestemt
ein dom domen domar domane (Nynorsk)
ein dom dommen dommar dommane (Nynorsk)
en dom dommen dommer dommene (Bokmål/Riksmål)
For genitiv av substantiv, se eieform.

Relaterte termar[rediger]

domar, dommer, døme, dømme

Omsetjingar[rediger]

Substantiv 2[rediger]

dom m (Bokmål/Nynorsk), c (Riksmål)

  1. Hovudkyrkje, domkyrkje/domkirke
    Me gifta oss i domen.
  2. Kuppelforma takkonstruksjon
    Kirka hadde en stor dom.

Ordsoge[rediger]

Frå latin domus («hus»).

Grammatikk[rediger]

Bøyning (regelrett substantiv hankjønn)
Entall Flertall
Ubestemt Bestemt Ubestemt Bestemt
ein dom domen domar domane (Nynorsk)
en dom domen domer domene (Bokmål/Riksmål)
For genitiv av substantiv, se eieform.

Synonym[rediger]

katedral, kuppel

Relaterte termer[rediger]

domprost, dompap

Omsetjingar[rediger]

Substantiv 3[rediger]

dom m (Nynorsk)

  1. grann
    Ikkje domen – Ikkje eit grann

Ordsoge[rediger]

Frå dom («rettsavgjerd»)

Grammatikk[rediger]

Bøyning (uregelrett substantiv hankjønn, med dobbel m i flertall)
Entall Flertall
Ubestemt Bestemt Ubestemt Bestemt
ein dom dommen dommar dommane (Nynorsk)
For genitiv av substantiv, se eieform.

Synonym[rediger]

grann, smule